Wat is "betonrot" en hoe ontstaat het?
Zonder er een wetenschappelijk verhaal met chemische formules van te maken kan het schadeproces dat "betonrot" wordt genoemd als volgt stapsgewijs worden verklaard.

 

Gewapend beton.
Gewapend beton bevat staven of draden wapeningsstaal die, afhankelijk van locatie en milieu omstandigheden, op een diepte van 1,5 tot 5,0 cm onder het oppervlak van het beton behoren te liggen. Nieuw beton is sterk alkalisch (Ph-waarde: 14). Dit alkalische "milieu" beschermt het staal tegen roesten.

Carbonatatie.
Door zure regen en in de lucht aanwezige CO2 vermindert de alkaliteit in de buitenste betondelen. Dit proces noemen we "carbonatatie" . De Ph-waarde kan daarbij dalen tot onder "neutraal". Beton is dan niet langer "alkalisch" maar "zuur".

Carbonatatie is op zichzelf niet schadelijk voor beton. Het is een traag proces dat normaliter pas na tientallen jaren is doorgedrongen tot het wapeningsstaal dat dan niet meer tegen roestvorming beschermd is. Roestvorming zal echter pas optreden als er tevens water + zuurstof (in voldoende mate) tot het staal kunnen doordringen. Bij correct vervaardigde betonconstructies waarin het staal op de juiste diepte is geplaatst zal dat normaliter niet gebeuren.

 

Roestvorming.
Als roestvorming, en daardoor betonschade, toch ontstaat is dat veelal te wijten aan foutjes (en fouten) tijdens de nieuwbouw. Bijv.:

- de wapening heeft te weinig dekking (d.w.z. het staal ligt op een te geringe diepte onder het betonoppervlak);

- het betonoppervlak is onvoldoende verdicht waardoor het een "open" structuur heeft;

- het betonoppervlak vertoont schade zoals (krimp-) scheurtjes.

Roest heeft een groter volume dan staal (7-voudig of meer). Het staal "zwelt" daardoor. Dit verloopt traag, maar met enorme kracht. De buitenste betonlaag wordt weggedrukt. Er ontstaan scheurtjes; water + zuurstof krijgen vrij spel. Het schadeproces zal versnellen.

Het gevolg: betonrot.
De schade die in dat stadium zichtbaar wordt noemen we vaak "betonrot". Het zal inmiddels duidelijk zijn dat er eigenlijk helemaal geen "rottingsproces" in het beton plaatsvindt. Een bijzondere vorm van "betonrot" is schade door chloride-geïnitieerde wapenings-corrosie. Dat is onder andere het geval bij veel Kwaaitaal- en Mantavloeren.

 

Tijdens de explosieve groei van de bouw in de jaren 50-70 van de 20e eeuw werd er soms (door de fabrikanten Kwaaitaal en Manta zelfs structureel) calciumchloride aan het beton toegevoegd.

Door deze toevoeging verloopt de eerste verhardingsfase van beton sneller waardoor een

 

 
 
 

 "vers" betonnen element al na uren i.p.v. dagen uit de mal kon worden gehaald zodat de mal direct opnieuw kon worden gebruikt. Calciumchloride is op zichzelf niet schadelijk voor beton, maar boven een bepaalde "kritische" hoeveelheid kan het leiden tot (versnelde) corrosie van het wapeningsstaal in het beton.


Verder ontwikkelt de schade zich in grote lijnen hetzelfde als bij "gewone" betonrot met één belangrijk verschil: bij corrosie door chloriden kan "putcorrosie" ontstaan. Hierdoor kan een wapeningsstaaf plaatselijk geheel "doorroesten", hetgeen leidt tot verzwakking van het betonnen element. Toepassing van calciumchloride is overigens allang niet meer toegestaan.

                                 

Chlorides kunnen ook op andere manieren in beton terecht komen zoals door zout in de lucht of mist vlak aan zee of als gevolg van pekel of strooizout.

 
 
 
 
   
  Ingenieursbureau Bouwonderhoud
  Postadres:
Jan van de Veldelaan 46
1701 NC Heerhugowaard

Ron Korving
 
Telefoon:
Fax:
E-mail:

K.v.K.:
Disclaimer:
06-51544781
072-5710046
klik hier

50309722 te Alkmaar
klik hier
   
 
  home   diensten   wat is betonrot   lekkage en vochtproblemen   projecten   disclaimer  
   
© Ingenieursbureau Bouwonderhoud 2012